Over ons

La salle de Place aux Plantes à Ixelles, baignée de lumière, avec ses tables en bois et les étagères du comptoir d'herboristerie

Op een steenworp van het Fernand Cocqplein delen een kruidentoog en een keuken hetzelfde dak. Kruidenthee, fermenten, weldadige dranken, workshops: alles begint bij hetzelfde gebaar — naar een plant kijken, begrijpen wat ze te geven heeft, en het doorgeven.

Je duwt de deur open voor de geur; je blijft hangen voor de tafel.

Een ontmoeting

Églantine en Sophie leerden elkaar kennen rond planten. Églantine was herborist; Sophie kookte. Daaruit volgden uren gesprek: een wortel, een melange, wat ze samen zouden kunnen proberen.

Uiteindelijk kreeg een project vorm. Sophie droomde van een warme plek, waar je gaat zitten en blijft. Églantine wilde doorgeven wat de planten haar hadden geleerd. Place aux Plantes ontstond tussen die twee verlangens, en rijpte traag, zoals dingen rijpen die niemand opjaagt.

Vandaag staat Églantine achter de toog. Ze luistert, stelt samen, past aan: de melange krijgt vorm terwijl je praat. Sophie staat in de keuken — condimenten, fermenten, bereidingen om mee te nemen, en voor wie het zelf wil proberen, alles om te beginnen.

Sindsdien is het huis gegroeid: Jenn in de keuken, Irene aan de toog. Vier paar handen, en een verhaal dat nog maar net begint.